Galeria
moich prac
z zakresu rysunku
architekto-nicznego.
Format: 50x70cm
Technika: ołówek
Autor: Maria Tkocz
Zapraszam Cię do świata precyzji, gdzie ołówek i format 50×70 budują nową rzeczywistość. Te prace to nie tylko rysunki – to zapis godzin spędzonych na analizie formy, światła i konstrukcji. Zobacz, jak technika ołówkowa pozwala oddać charakter materiałów i głębię przestrzeni. Każda z tych prac to dowód na to, że cierpliwość i solidny warsztat pozwalają przenieść najbardziej złożone wizje na papier.
Martwa natura z krzesłem i chromowanym walcem.
Martwa natura z krzesłem to ćwiczenie w perspektywie, gdzie szczególną trudnością jest rysunek chromowanego walca, na którym widoczne są liczne odbicia. Praca rozwija umiejętność szrafu i cieniowania zgodnie z formą obiektu, a także naukę konstrukcji elipsy — koła widzianego w perspektywie. Kompozycję uzupełnia draperia, która dodaje naturalnej miękkości i kontrastu geometrycznym bryłom.
Praca z wyobraźni. Rytm.
Ta koncepcyjna praca architektoniczna ukazuje rytmiczne powtarzanie sześcianów w perspektywie, tworząc dynamiczny dialog form i przestrzeni. Elementy konstrukcyjne unoszą się nad wodą, podkreślając lekkość i płynność architektury. Geometryczne powielanie brył generuje unikalny efekt mnożenia, który prowadzi wzrok w głąb kompozycji. Całość harmonijnie łączy precyzję technicznego rysunku z artystycznym wyrazem, podkreślając wartość konceptualnego podejścia do przestrzeni.
Rysunek z wyobraźni. Miasto historyczne – widok z góry.
Rysunek wykonany z wyobraźni, łączący realizm z historycznym charakterem architektury. Kursanci otrzymują karty z detalami architektonicznymi, które mogą wykorzystać, budując własne kompozycje. Horyzont umieszczony jest wysoko na kartce, a widok miasta pokazany z lotu ptaka umożliwia obserwację wąskich uliczek tworzących głębię przestrzeni. Dominantą kompozycji jest wyraźna wieża, zlokalizowana w okolicach dwóch trzecich wysokości kartki. Zastosowano perspektywę powietrzną — pierwsze plany cechują się ostrymi konturami, podczas gdy tło stopniowo rozmywa się, wzmacniając efekt przestrzenności.
Martwa natura. Popiersie.
Martwa natura z gipsowym popiersiem to ćwiczenie rozwijające umiejętność obserwacji i oddawania proporcji ludzkiej twarzy. Kompozycję uzupełnia bluszcz, który wprowadza element naturalnej roślinności, kontrastującej z geometrycznymi formami. Praca pozwala zetknąć się z rysunkiem portretowym oraz poszerzyć warsztat o łączenie elementów organicznych i geometrycznych.
Martwa natura. Sześciany na tle lustra.
Martwa natura z brył przedstawia trzy sześciany ustawione na tle lustra, co pozwala zgłębić zasady odbicia i perspektywy. Praca jest ćwiczeniem w obserwacji i rysowaniu odbić oraz szafowania światłocienia, które nadaje bryłom trójwymiarowość. Zachowanie reguł perspektywy w odbiciu lustra pozwala lepiej zrozumieć relacje przestrzenne i umiejętność przenoszenia ich na papier. To zadanie rozwija precyzję i wyostrza umiejętność postrzegania form.
Rysunek z wyobraźni. Uliczka nowoczesna widziana z horyzontu człowieka.
Uliczka lub wnętrze galerii handlowej w ujęciu nowoczesnym to zaawansowane ćwiczenie z perspektywy wielozbiegowej oraz powielania sześcianów w przestrzeni. Praca podkreśla świadome użycie światłocienia, gdzie światło przenika przez otwór w dachu, tworząc wyraźne kontrasty i dynamikę w kompozycji. To zadanie rozwija zdolność precyzyjnego odwzorowania architektury i przestrzeni złożonych.
Rysunek z wyobraźni. Satelita kosmiczna.
Rysunek satelity w kosmosie to pozornie proste ćwiczenie, które pozwala doskonalić rysowanie kół w perspektywie oraz brył ośmiobocznych. Praca wykorzystuje trzeci punkt zbiegu, co nadaje kompozycji dynamiczny charakter i przestrzenność. Złożona konstrukcja brył wymaga precyzyjnego opanowania zasad perspektywy oraz szafowania światłocienia, co czyni tę pracę wartościowym wyzwaniem dla kursantów.
Martwa natura. Kompozycja z brył.
Ta martwa natura z brył to wyzwanie kompozycyjne polegające na przedstawieniu kwadratu w formie geometrycznych brył na pionowej kartce. Trudność polegała na zachowaniu wyraźnej, kompozycyjnej formy kwadratu, jednocześnie wypełniając pozostałą przestrzeń kartki w sposób harmonijny i zrównoważony. Bryły zostały narysowane w precyzyjnej perspektywie, co podkreśla ich trójwymiarowość i głębię kompozycji. Precyzyjna konstrukcja i cieniowanie współtworzą równowagę całej formy, łącząc analizę geometryczną z artystycznym wyrazem.
Martwa natura. Krzesło, rama, bryły w perspektywie.
Martwa natura przedstawia ażurowe krzesło narysowane w perspektywie. Kompozycję uzupełnia bryła o podstawie ośmioboku, rama oraz draperia, również odwzorowane zgodnie z zasadami perspektywy. Praca stanowi ćwiczenie w łączeniu geometrycznych form z organicznymi kształtami oraz rozwijaniu umiejętności szrafowania światłocienia.
Rysunek z wyobraźni. Tablica informacyjna – mnożenie sześcianów w perspektywie.
Prosta forma o nazwie „tablica informacyjna” to ćwiczenie rozwijające umiejętność mnożenia sześcianów w perspektywie oraz precyzyjnego budowania rzutów cieni. Praca pozwala zrozumieć, jak łączyć geometryczne bryły w spójną kompozycję, zwracając uwagę na światłocień i przestrzenność. To ważne zadanie dla kursantów, uczące dokładności i konsekwencji w rysunku architektonicznym.
Rysunek z wyobraźni. Kapliczka – ćwiczenie ośmioboku.
Kapliczka to jedno z pierwszych ćwiczeń, które pozwala na naukę konstrukcji kopuły opartej na ośmioboku. Kursanci otrzymują karty z różnymi kapliczkami, które mogą interpretować zarówno w formie historycznej, jak i nowoczesnej. Praca rozwija umiejętności obserwacji, precyzyjnego rysunku i zrozumienia złożonych brył architektonicznych.
Rysunek z wyobraźni. Ołtarz polowy.
Rysunek z wyobraźni przedstawiający ołtarz polowy, gdzie zastosowano wyraźne skróty perspektywiczne, by podkreślić monumentalizm formy. Horyzont umieszczono nisko na kartce, co wzmacnia wrażenie dominacji bryły w przestrzeni. Charakterystyczne rozrzeźbienia oraz alegoria krzyża nadają pracy głębokie znaczenie symboliczne. Ten motyw może być również interpretowany jako scena koncertowa, co otwiera szerokie możliwości adaptacyjne tego tematu.
Rysunek z wyobraźni. Taras – punkt widokowy.
Tematem rysunku jest taras, na którym prezentowane są dwa punkty widzenia. Stoimy na jednym tarasie, obserwując jednocześnie drugi taras w zasięgu wzroku, co tworzy głębię i nadaje scenie autentyczny charakter. Horyzont umieszczono na wysokości oczu człowieka, co pomaga w realistycznym odwzorowaniu perspektywy. Kompozycja ukazuje taras w górskim krajobrazie, pełniąc funkcję punktu widokowego i ucząc zasad komponowania przestrzeni.
Praca z wyobraźni. Skarbonka – ćwiczenie z obrotu sześcianu o 45 stopni.
Skarbonka to pozornie prosta, jedna z pierwszych prac na kursie rysunku, która doskonali rysowanie brył sześciennych w perspektywie. W pracy zastosowano przekręcenie sześcianu o 45 stopni i odwzorowanie go w perspektywie, co stanowi ciekawe wyzwanie konstrukcyjne. Ćwiczenie to pomaga zrozumieć przestrzenność i dynamikę form, rozwijając jednocześnie precyzję kreski i cieniowania.
Rysunek z wyobraźni. Uliczka w historycznym mieście – z perspektywy człowieka.
Uliczka widziana z perspektywy człowieka, gdzie horyzont znajduje się na wysokości oczu, co pozwala wykorzystać wysokość postaci jako miarę do rysowania okien i drzwi oraz ich powielania w pionie. Zastosowano dynamiczną perspektywę jednozbiegową oraz świadome użycie światłocienia — jedna elewacja jest oświetlona, druga pozostaje w cieniu. Dominantą kompozycji jest wysunięty ratusz z wieżą, umieszczony na wysokości dwóch trzecich kartki. Obraz wzbogaca perspektywa powietrzna, gdzie obiekty na pierwszym planie są szczegółowe, a w tle stopniowo rozmywają się.